Badanie stawu skroniowo-żuchwowego

B

y właściwie zdiagnozować dysfunkcję stawu skroniowo-żuchwowegoniezbędne jest przeprowadzenie wywiadu i badania klinicznego.

Wywiad służy uzyskaniu informacji o przyczynach powstania dolegliwości, występujących objawach, określeniu jak długo się utrzymują, jaka jest ich dokładna lokalizacja oraz natężenie. Ocenia się postawę ciała pacjenta – ma ona znaczący wpływ na ustawienie żuchwy względem czaszki – wszelkiego rodzaju wady mogą przyczynić się do powstania schorzeń w obrębie stawów skroniowo-żuchwowych. W badaniu zewnątrzustnym zwraca się także uwagę na zmiany w proporcjach rysów twarzy czy innych widocznych nieprawidłowościach.

Badanie wewnątrzustne rozpoczyna się od określenia jakości i rozmieszczenia uzębienia, stanu błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia.  Wykonuje się palpacyjne badania mięśni głowy, w czasie którego można stwierdzić obecność tzw. punktów spustowych lub maksymalnie bolesnych, co będzie wskazywało na zaburzenie mięśni żwaczy. Sprawdza się ruchomość w stawie, czy osoba jest w stanie szeroko otworzyć usta, czy może poruszać żuchwą na boki i wykonywać ruch żucia. Podczas ruchu opuszczania żuchwy zwraca się uwagę czy nie dochodzi do jej zbaczania na boki (dewiacja lub defleksja). Konieczne jest również wykonanie badania radiologicznego pozwalającego ocenić struktury stawowe, ich powierzchnie oraz ustawienie. Niekiedy, w razie potrzeby, wykonuje się też inne badania dodatkowe.